تبليغاتX
دیوانه در قفس


 

 دیوانه در قفس
در جان عاشق من شوق جدا شدن نیست . . خو کرده قفس را میل رها شدن نیست

درباره من
 
شرح این دیوانگی با که توان گفت ؟!
چه کسی می داند راز این قفس را ؟!
اکنون شب است و شهر خاموش...
پرواز کن دیوانه ... پرواز کن...


صفحه نخست
نامه به دیوانه
قفس های قدیمی
 
پیوندهای روزانه
  طراحی وب - فروش پورتال
آرشیو پیوندهای روزانه
 
آخرین قفس ها
  خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
اسفند 1385
بهمن 1385
دی 1385
آذر 1385
آبان 1385
مهر 1385
شهریور 1385
 
آرشیو موضوعی
  فلسفه های قفسی
آرشیو موضوعی
  اشعار شخصی دیوانه
آرشیو موضوعی
  نوشته های شخصی دیوانه
آرشیو موضوعی
  متفرقه
 
 
یاران دیوانه
  قالب های رایگان

((( قفس قدیمی من )))
طراحی وب - فروش پورتال
آرزوها
یک قلب بی ریا
بوسه های عاشقانه ام بر باد
پرنده
چشمک
حسرت های بیهوده
چای تلخ
دختری از جنس شعر
دلتنگی های آسمان ابری
رقص با رویا
لالایی ها افسانه ها دروغ ها
غم انگیزترین خوشحالی
زیر تیغ هم می شود لبخند زد
خورشید آشنا
در آستانه فصلی سرد
فرا بنفش
مثل من ... مثل تو
گاه عروج , گاه هبوط
وب نوشت محرمانه یک دختر
می خواهم دیوانه باشم ...
بیدل
پروانه سفید
زندگی زیباست نه به زیبایی حقیقت
جهانی راز دارم مانده در دل
فریاد خاموش
من , تو و دیگران
آخرین عابر
یادداشت های یک دختر ترشیده
لیلی نامه
اینجا می تونه یک خونه باشه
 
طراحی قالب
 
 RSS 


POWERED BY
BLOGFA.COM

 

 

 غریبی

 
 

غریبی آشناترین آشنای من
من غریبه ترین آشنای تو
تو آشناترین غریبه من ...

ما همیشه غریبه ایم
و غریبی , تنها دلیل آشنایی ماست

.

                                                     

                                                    محمدعلی  رضایی

                                                                                 خرداد ۱۳۸۷

                                                    

  + نوشته شده درجمعه 3 خرداد1387  ساعت 2:2  توسط محمدعلی رضایی 
 

 قفس تنگ جنون

 
 

.

.

دل من از قفس تنگ جنون

نیک به تنگ آمده است

و در این ویرانه

در پی آزادی خویش

می دود هر شب و روز

تا سرانجام رها گردد از این یکرنگی !

 

 

خسته از این ویرانه

دلتنگ از این تنهایی

و رها از اندیشه قفس

می رود تا برساند به سحر

خبر فتنه شب

خبر آزادی یک دیوانه ,   

و سرانجام بگوید به بهار

که چرا خرم و سبزی ؟

بهار عاشقی های من

به خزان نشسته است . . .

 

 

 

                                                             محمدعلی  رضایی

                                                             اردیبهشت 1387

  + نوشته شده دریکشنبه 8 اردیبهشت1387  ساعت 0:21  توسط محمدعلی رضایی 
 

 رنگ نگاه

 
 Road

 

تمام اشعار عاشقانه من

فقط یک سکوت است و بس

و نگاهی که پی رنگ نگاهت گم شد . . .

 

 

                                   

                                               محمدعلی  رضایی

                                                فروردین 1387

 

  + نوشته شده درشنبه 31 فروردین1387  ساعت 17:5  توسط محمدعلی رضایی 
 

 گل بهاری

 
 .

تو به زیبایی مهتاب

من به تنهایی یک سنگ

تو به زیبایی یک  خواب

من به تنهایی یک برگ

تو به پاکی یک قطره آب

من به بی تابی یک شب تاب

 

من تو را می خوانم

به آواز غم انگیز دلم

و تو از گوشه یک سنگ

همچو گل های بهاری

سبز خواهی شد در خاطره ام . . .

 

                                                      

                                                

                                                    محمدعلی  رضایی

                                                      اسفند 1386

 

  + نوشته شده درچهارشنبه 21 فروردین1387  ساعت 2:22  توسط محمدعلی رضایی 
 

 من صبورم اما ...

 
 

(( من صبورم اما ... ))

 

روزگارت همه برف و همه شوق  

ای صمیمی ای دوست

رویایت شیرین و قشنگ

من که می بینم همه شب

خواب دلدادگی و مهر و وفا

لیک صد افسوس و دریغ

که دم صبح سحر

خورشید جفا کار و پلید

مرا در قفس خویش نگه می دارد

 

 

من صبورم اما

بی دلیل از قفس تنگ دلم می ترسم

بی دلیل از کلید زنگار گرفته  قفس

که رویای زیبای تو را

از شب متروک دلم دور کند می ترسم

من صبورم اما . . .

 

                                                             

                                           محمدعلی  رضایی

                                              اسفند 1386

  + نوشته شده دریکشنبه 19 اسفند1386  ساعت 0:49  توسط محمدعلی رضایی 
 

 سکوت

 
 

.

 

سکوتم را  سخاوتمندانه

به تو تقدیم می کنم

تو با آن فریادی بساز

گویا تر از چشمانم

 

سکوت ...

و باز هم سکوت

چه گویاست این هم کلامی

و چه پر معنا

 

همچنان سکوت می کنم

به زیبایی چشمانت

سکوت می کنم

و به اندازه تنهایی خود

خاموش می مانم

 

سکوتم آهنگ تو را می نوازد

شعر چشمان تو را می خواند

و به گفتار نگاهت

سکوتی می کند گویا تر از احساس

 

من تو را می شنوم

که سکوت کرده ای

تا سکوت مرا گوش دهی

که سلام عاشقانه ای را

سکوت می کنم . . .

 

 

                                                       محمدعلی  رضایی

                                                          بهمن 1386
  + نوشته شده درجمعه 12 بهمن1386  ساعت 1:59  توسط محمدعلی رضایی 
 

 شب

 
 

.

شب چه سنگین و خموش

می تراود از من

من چه بی باک و روان

می گریزم از هیچ

آرام بخواب امشب

فردا نیز هوا ابری است . . .

 

                                                                          محمدعلی  رضایی

                                                                            دی  ۱۳۸۶

.

 

  + نوشته شده درجمعه 14 دی1386  ساعت 0:29  توسط محمدعلی رضایی 
 

 زمستان

 
 

.

.                       

 باران می بارد امشب

گویی همه سال می بارد

و تمام عمر نیز ,

آسمان ابری است .

 

زمستان است , زمستان  

چه سرد و بی پایان است

سوز و سرمای آن . . .

 

شاید روزی برسم

به آن سوی دیگر خورشید

اما خوب می دانم

آنجا هم زمستان است  . . .

 

 

                                                   

                                                      محمدعلی  رضایی

                                                         آذر 1386

.

  + نوشته شده درپنجشنبه 29 آذر1386  ساعت 14:28  توسط محمدعلی رضایی 
 

 من و دل

 
 

 

دل آمد , من آمدم

دل خواست , من گفتم

دل ماند , من ماندم

دل شکست , من باختم

دل برید , من گسستم

دل رفت , اما من . . .

 

                                             محمدعلی رضایی

                                                       آذر 1386

 

.

  + نوشته شده درجمعه 9 آذر1386  ساعت 14:53  توسط محمدعلی رضایی 
 

 تو هم برو

 
  

 

حالا که من رفته ام ٬ تو هم برو

من از نگاه تو ٬ تو از زندگی من

من از کوچه تو ٬ تو از خیال من

من از مسیر تو ٬ تو از هوای من

من از کینه تو ٬ تو از محبت من

من از ناسزای تو ٬ تو از اشعار من

من از پای تو ٬ تو از قلب من

من از نفرت تو ٬ تو ازجان من . . .

 

هیچ نگو ٬ فقط برو

حالا که من رفته ام ٬ تو هم برو

گویا هیچ گاه نبوده ایم . . .

 

                                                       محمدعلی رضایی

                                                                       آبان ۱۳۸۶

  + نوشته شده دردوشنبه 14 آبان1386  ساعت 23:56  توسط محمدعلی رضایی